Turkimaskina er eitt mekaniskt amboð, sum brúkar hita til at dampa og taka burtur vætu (yvirhøvur vatn ella aðrar flótandi flótandi partar) úr einum tilfari, og harvið fær eitt fast tilfar við einum ávísum vætuinnihaldi. Talan er um eitt slag av mekaniskari útgerð, sum verður brúkt til at fremja turkingargongdina av tilfari.
Nútímans turkitrumlur nýttu í fyrsta umfari batch-rakstur fastar-rúmturkitrar. Nýtslan av tunnilsturkarum miðskeiðis í 19. øld merkti menningina av turkarum frá hópi til áhaldandi rakstur. Flestu ídnaðarvørur krevja turking á onkrum framleiðslustigi, og tilfarið hevur tørv á einum ávísum vætuinnihaldi til virking, forma ella korngerð. Turkimaskinur kunnu flokkast eftir ymiskum eginleikum so sum rakstrargongd, rakstrartrýsti, upphitingarhátti, rørslu av bleytum tilfari, ella bygnaði.
