Lærubøkur um plastisering viðgera vanliga plastið í fasta flutningspartinum av skrúvuni sum eitt fast rúm uttan nakra rørslu millum plastkorn. Framflytingarferðin verður síðani ásett við at rokna út tann ideella rørslu- og friktiónstilstandin millum hetta fasta rúmið og tunnuveggin, skrúvufóðurflatuna og skrúvurásflatuna.
Hendan tilgongdin er munandi øðrvísi enn veruleikan og kann ikki nýtast til at greina fóðringina av plastkornum av ymiskum sniði. Um plastkornini eru smá, so lagt tey seg og tumla, meðan tey verða drigin fram av tunnuvegginum, og verða stigvíst komprimerað til at mynda fastar pløgg. Tá tvørmátið á kornunum er umleið tað sama sum skrúvurásdýpdin, er teirra leið í høvuðsheitum ein linjurætt rørsla eftir skrúvurásini radielt, umframt ein linjurætt rørsla við einum lítlum vinkli. Av tí at plastið er leyst skipað í skrúvurásini, tá kornini eru stór, er flutningsferðin sein. Tá kornini gerast nóg stór, at tvørmálið fer upp um skrúvurásdýpdina við at koma inn í trýstpartin, verður plastið fast millum skrúvuna og tunnuna. Um framdráttarkreftin ikki er nóg mikið til at vinna á teirri kraft, sum krevst fyri at flata plastkornini, verður plastið fast í skrúvurásini og fer ikki fram.
Tá plast nærkast sínum smeltapunkti, byrjar plastið, sum er í sambandi við tunnuna, at bráðna, og myndar ein bráðnaðan film. Tá tjúktin á hesum bráðna filminum fer upp um bilin millum skrúvuna og tunnuna, skrapa oddurin á skrúvuribbunum radielt bráðna filmin frá innara vegginum á tunnuni móti rótini á skrúvuribbunum, og stigvíst konvergerar hann til eitt hvirvul-líknandi streymøki the{ten}}ol {ten{l}}ol yvirflatu á skrúvuribbunum.
Vegna stigvísa grunnandi skrúvurásardýpið í bráðnaða partinum og trýstið av bráðnaða puljuni, verður fasta rúmið noytt móti innara vegginum í tunnuni, og harvið framskundað hitaflutningstilgongdina frá heitu tunnuni til fasta rúmið. Samstundis elvir snúningurin av skrúvuni til skurðvirkning á bráðnaða filminum millum fasta rúmið og innara veggin í tunnuni, og bráðnar fasta evnið við markið millum bráðnaða filmin og fasta rúmið. So hvørt sum fasta rúmið spiralar frameftir, minkar rúmdin stigvíst, meðan rúmdin í bráðnaðu laugini stigvíst økist. Um minkingarferðin í tjúktini á fasta rúminum er lægri enn minkingarferðin í skrúvurásdýpdini, kann fasta rúmið lutvíst ella heilt steingja skrúvurásina, og elva til sveiggj í plastiseringini, ella føra til lokaliseraða ovurhiting orsakað av ov nógvum lokalum trýsti og øktum friktiónshita.
Í homogeniseringspartinum av skrúvuni hevur fasta rúmið brotið niður orsakað av síni lítlu stødd, og mynda smáar fastar partiklar, sum eru spreittir í bráðnaðu puljuni. Hesar fastu partiklarnar bráðna gjøgnum friksión og hitaflyting við bráðningini rundan um. Hesa tíðina er høvuðsuppgávan hjá skrúvuni at røra plastbrennið fyri at tryggja javna blanding. Smeltaferðslubýtið er frá hægstu ferð nærhendis tunnuvegginum til lægstu ferð nærhendis botninum á skrúvurásini. Um skrúvurásardýpið er grunt og smeltaviskositeturin er høgur, verður friktiónin millum smeltamolekyl intens.
Vegna týðandi mun á smeltaferð, smeltaseigd, smeltahitabili, seigdarviðkvæmi fyri hita og skurðtíð, æting av høgum -hita niðurbrótingargassum, og friktiónsstuðlinum millum plastpartiklar, kunnu vanligar almennar he-prosess excess atly uppliva í ávísum endamáls skrúvum plast við sermerktum smeltaeginleikum (s.d. sum PC, PA, hámolekylvekt ABS, PP R, PVC o.s.fr.). Hetta fyribrigdið kann sum heild sleppast burturúr við at minka um skrúvuferðina, men hetta ávirkar neyvan framleiðsluvirknið. Fyri at fáa effektiva mýking av hesum plasti hevur okkara fyritøka ment serkønar mýkjandi skrúvur og tunnur til hetta plast. Hesar serkønu skrúvurnar og tunnurnar eru gjørdar til at viðgera lyklamál sum fasta friktiónsstuðulin, smeltaseigdina og smeltaferðina hjá áðurnevndu plasti.
