Tilfarið, sum skal turkast, verður sett í eitt há-frekvent el-felt, og skiftandi virkanin av há-frekvent el-feltinum hitar lutin til turking. Ein lyklaeginleiki við hesum upphitingarhátti er, at øki við størri vætuinnihaldi fáa meira hita. Av tí at innanhýsis vætuinnihaldið í tilfarinum er hægri enn yvirflatan, fæst meira orka inni í tilfarinum, og tað førir til ein hægri innanhýsis hita enn yvirflatuhitin. Hetta rættar hitagradientin við ættina hjá vætudiffusiónini, framskunda vatndamping og styttir turkitíðina. Hetta slagið av turkitrumlu er serliga vælegnað til tilfar, sum lættliga myndar skorpu undir turkingini ella til tilfar, har innanhýsis væta er trupul at taka heilt burtur (so sum leður). Dielektrisk upphiting turking brúkar munandi el-orku og verður í høvuðsheitum nýtt í matvøru- og lættídnaðarframleiðslu. Sniðgeving og útrokning av turkitrumlu skal byrja við at velja hóskandi turkitrumluslag.
Val av turkimaskinu er í stóran mun grundað á royndir, og hesi viðurskifti skulu hugsast um:
Eyðkenni hjá tilfarinum og vøruni, so sum tilfarsins form (t.d. sløri, pasta, pulvur, korn, flak), partiklustødd og styrki av fast partiklum, byrjanarvætuinnihald og form av vætu, um tilfarið er eitrandi, eldfimt, ella endaliga innihaldið dálkandi, tað krevja vætuinnihaldið av vøra er loyvd, um smáar broytingar í sniði eru loyvdar, mest loyvdi hitin á vøruni, og prísurin á vøruni.
Treytir, sum eru tengdar at framleiðslugongdini, so sum nøgdin av tilfari, sum verður virkað, umstøður undan- og eftir-viðgerð, flótandi upploysandi evni, og um tey hava tørv á at verða endurvinnað.
Rakstrargongdin hjá turkitrumluni og búskaparligir indikatorar. Eftir at hava umhugsað omanfyristandandi viðurskifti ítøkiliga og samanborið og kannað ymiskar turkimaskinur, eru sum heild bert nøkur fá sløg av turkimaskinu eftir. Síðani verða smáar-skala royndir gjørdar fyri at finna teir mest hóskandi rakstrar- og bygnaðarparametrini. At enda er út frá útgerðarprísinum og úrslitunum av smá-skalaroyndunum ásett valið av turkitrumlu.
