Frá einum orkuumleggingarsjónarhorni er ein drivmotor eitt krafttól, sum effektivt umskapar el-orku til mekaniska orku, og vanliga fær ein umleggingareffektivitet uppá 80%-95%, og gevur koyrimoment til ymiskar last.
Drivmotorar kunnu metast at vera kjarnuparturin av kraftflutninginum. Tey virka út frá lógini um elektromagnetiska induktión og kunnu geva støðuga ferð og moment, sum lúka konstruktiónskrøv undir nominellari spenning og frekvensi. Hvat nýtslu viðvíkur, so eru drivmotorar lyklatól, sum verða nógv brúkt í el-akførum, ídnaðarútgerð og øðrum økjum. Í el-akførum kunnu tey fáa høgt momentútflutning uppá stutta tíð fyri at nøkta akseleratiónstørvin hjá akfarinum. Í høvuðsheitum er ein drivmotor ein elektromekanisk orkuumleggingartól. Hon framleiðir eitt snúgvandi magnetfelt gjøgnum statorvindingar, sum samvirkar við rotorin fyri at framleiða tað elektromagnetiska momentið, sum krevst til koyring. Styrkin á hesum magnetfeltinum ávirkar beinleiðis virksemið hjá motorinum. Frá einum stýrissjónarhorni er ein drivmotor eitt tól, sum nágreiniliga kann stilla sína ferð og ætt út frá stýrissignalum. Við at nýta framkomna vektorstýringstøkni, kann hon fáa motorferðsneyvleikastýring innan fyri ±0,01%.
