Sprænustøðimaskinuskrúvan er ein kjarnupartur av maskinuni, sum fyrst og fremst verður brúktur til at flyta, komprimera, bráðna og trýsta plastrávørur. Bygnaðurin og avrikið ávirka beinleiðis mýkjandi effektivitetin og vørugóðskuna.
Skrúvukroppurin er settur saman av einum fóðurparti, einum trýstparti og einum homogeniseringsparti. Fóðurdeildin hevur ábyrgdina av at forhita og flyta fastar rávørur; trýstpartin fær bráðning, blanding og luftskifti; og homogeniseringspartin tryggjar einsháttan av smeltahita og streymstabiliteti. Við støði í muni á plasteginleikum kunnu skrúvur flokkast í trý sløg: gradient slag (hóskandi til hita-viðkvæmt tilfar sum PVC), knappligt slag (hóskandi til polyolefin), og almennt-endamálsslag. Høvuðsmunurin liggur í longdar- og skurðstyrkisniðgevingini av trýstpartinum. Lyklaparametrar eru tvørmál, støddlutfall og trýstlutfall, sum skulu passast til tilfarseginleikar fyri at betra um mýkjandi ávirkanina. Tilfar, sum ofta verður nýtt, er há-hita- og slit-mótstøðuført tilfar so sum 38CrMoAla legering og wolframkarbid nikkel-baserað legering. Undir nýtslu er neyðugt við standardiseraðari forhitingargongd og regluligum reingerð og viðlíkahald fyri at forða fyri, at skrúvan rennur ella mekaniskar skaðar.
